ارزوهای بزرگ

«آرزوهای بزرگ» کارما یا بازگشت اعمال به خود را به تصویر می‌کشد. یک رمان عاشقانه است که گاهی مخاطب را می‌ترساند و گاهی سردرگم می‌کند. از این نظر مانند زندگی‌ واقعی است که گاهی در تاریکی‌های مسیر سرنوشت، حس می‌کنیم راه درست را گم کرده‌ایم. سراسر داستان پر از کشمکش است؛ کشمکش انسان با خود، کمکش انسان با انسان و کشمکش انسان با محیط. دیکنز در این رمان به خواننده می‌آموزد سختی‌ها و مشکلات، کوچک‌تر از آن‌اند که ذات واقعی ما را تغییر دهند. او از در مسیر درست ماندن برای رسیدن به شخصیت واقعی درونی می‌گوید: «دری که به سوی زندگی باز می‌شود، به‌طرف انسان نمی‌آید، بلکه انسان باید به‌ سوی آن برود.» چارلز دیکنز معتقد بود داستان‌ و به‌ طور کلی ادبیات می‌تواند دنیا را تغییر دهد و آن را جای بهتری برای زندگی کند و خودش «آرزوهای بزرگ» را به همین قصد نوشت. می‌توان از این کتاب اندرز‌های اخلاقی فراوانی را مانند بخشش، مهربانی، کمک به دیگران و... برداشت کرد. از این اثر نسخه‌های سینمایی فراوانی ساخته شده است. چارلز دیکنز در «آرزوهای بزرگ» مانند سایر آثارش، مسائل مالی را برجسته می‌کند اما ثروت را تنها دلیل کامیابی انسان‌ها نمی‌داند و هم‌چنان که خودش با سختکوشی پیشرفت کرده، توانایی‌های فردی و روابط اجتماعی سالم را نسبت به تمکّن مالی و موقعیت اجتماعی، مهم‌تر می‌داند. با وجود همۀ موارد بالا «آرزوهای بزرگ» در نهایت اثری است دربارۀ بلاهایی که انسان‌ها بر سر آرزوهایشان می‌آورند و البته بلاهایی که آرزوها بر سر آدم‌ها می‌آورند. #انتشارات_فانوس_دانش #ترویج_کتابخوانی